Siła kobiecego przywództwa

Teza, że media i stanowiska kierownicze w tej branży to wciąż domena mężczyzn, powoli staje się historią. Statystyki mówią same za siebie, kobiet na kluczowych stanowiskach jest coraz więcej. Doskonałym przykładem jest wydawnictwo Grupa PTWP, gdzie na czternaście stanowisk redaktorów naczelnych aż jedenaście zajmują kobiety. To wyraźny sygnał, jak głęboką transformację przeszły media w ostatnich latach. Problem stereotypów nie został całkowicie wyeliminowany. Kobiety na eksponowanych stanowiskach muszą udowadniać więcej, pracować ciężej i każdego dnia potwierdzać, że dorosły do powierzonej im roli. 

– Gdy zaczynałam, na najniższym szczeblu drabiny redakcyjnej jako depeszowiec w redakcji pracowała tylko jedna kobieta. Dziś w moim zespole panuje niemal idealny parytet. Kobiety przestały bać się tematów ekonomicznych, co jeszcze dekadę temu nie było tak oczywiste – powiedziała serwisowi eNewsroom.pl Aleksandra Helbin, Redaktor Naczelna WNP.PL. – Historia przełamywania barier w mediach i gospodarce to w dużej mierze historia mojego własnego doświadczenia. Dawniej prezesi wielkich spółek, zasiadając do wywiadu czy debaty, spodziewali się widzieć po drugiej stronie mężczyznę. Za największy osobisty sukces zawodowy uważam momenty, w których dostrzegałam w ich oczach błysk uznania mówiący: „ta dziewczyna się zna”. To był dowód, że płeć przestaje mieć znaczenie, a zaczynają liczyć się merytoryka, wiedza i przygotowanie. Dziś ze stereotypowym podejściem spotykam się rzadko, zazwyczaj w kontaktach z menedżerami starszej daty. Nowoczesny management nie definiuje partnera przez pryzmat płci, lecz przez kompetencje i doświadczenie. Wśród niewątpliwych atutów kobiecego stylu zarządzania wymieniłabym wybitne zdolności organizacyjne oraz empatię. Kobiety instynktownie wyczuwają emocje drugiej strony, co często pomaga w budowaniu relacji, choć bywa też obciążeniem. Istnieje jednak pewna pułapka, w którą wpadają liderki starające się za wszelką cenę udowodnić swoją wartość. Czasami próbują być bardziej „męskie”, twarde i bezkompromisowe niż sami mężczyźni. To niebezpieczna droga, która rzadko służy efektywnemu zarządzaniu. Bycie szefem to przede wszystkim ogromna odpowiedzialność, nie tylko za wyniki, ale i za ludzi. Wydaje mi się, że kobiety częściej postrzegają swoją rolę jako bycie liderem zespołu, podczas gdy mężczyźni bywają bardziej zadaniowi, skupieni na osiągnięciu celu. Wierzę, że w moim przypadku sprawdza się teza, iż kobiety potrafią być lepszymi szefami właśnie dlatego, że tworzą przyjazne miejsce pracy, a nie tylko „dowożą” wskaźniki. Oczywiście, płeć nie jest tu jedynym wyznacznikiem, mężczyzna również może być empatycznym liderem budującym świetną atmosferę. Kluczowe pozostaje pytanie: czy chce to robić, czy też priorytetem pozostaje dla niego wyłącznie realizacja celu biznesowego – podkreśliła Aleksandra Helbin.